Awans Pińczów
Szkoły Dla Młodzieży i Dorosłych

Troche o Pinczowie

Pińczów - miasto powiatowe w województwie świętokrzyskim,
leżu u stóp Góry Świętej Anny

 
Kaplica, wzniesiona w stylu manierystycznym, pochodzi z warsztatu Santiego Gucciego, który najprawdopodobniej również ją zaprojektował.

Fundatorem jej był margrabia Zygmunt Myszkowski, który w ten sposób uczcił jubileuszowy rok 1600.
Kaplica zbudowana jest na rzucie kwadratu i przykryta kopułą z latarnią. Miała kiedyś trzy okrągłe okna z których dwa zamurowano, a trzecie przekształcono. 
Wnętrze kaplicy jest współczesne, na uwagę zasługują kamienna kropielnica z XVII w. wmurowana w ścianę i marmurowa tablica fundacyjna. 
Od strony wschodniej i północnej zachowały się resztki fortyfikacji z XVII wieku, jakimi kaplica była przez wiekami otoczona. 
Ze wzgórza, na którym znajduje się kaplica, roztacza się panorama miasta. 
Kaplica czynna jest tylko przez kilka dni lipca, kiedy odbywają się tutaj nabożeństwa i procesje ku czci Patronki.


Pińczów leży na pograniczu Doliny Nidy i Garbu Pińczowskiego, nad rzeką Nidą, 13 tys. mieszkańców (2000).
"NIECKA NADNIDZIAŃSKA" i stad powiedzenie "w pińczowie dnieje"
Prawa miejskie posiada od 1428. Pierwotna nazwa to Piędziców (1405 - Pandziczow, około 1470 Pyandzyczow), od XVI wieku obecna nazwa.
Pińczów nazywany był polskimi Atenami z powodu znaczenia dla życia intelektualnego kraju (choć czasami zwano tak też Raków) i słynął jako główny ośrodek reformacji, zachował wiele cennych zabytków: zespół klasztorny reformatów,
sanktuarium Matki Bożej Mirowskiej,
pamiętający czasy gotyku popauliński zespół klasztorny,
kaplica św. Anny,
pałac Wielopolskich,
pozostałości zamku z XV - XVI wieku,
tzw. dom na Mirowie z przełomu XVI i XVII wieku
oraz jedna z najstarszych na Kielecczyźnie synagoga sięgająca początkami XVI wieku,

Działał tu słynny warsztat rzeźbiarski Santi Gucciego (1530 - 1600). Podczas II wojny światowej rejon miasta był miejscem aktywnej działalności partyzanckiej. Od lipca do sierpnia 1944 roku miasto było przejściowo wyzwolone przez partyzantów z AK, AL i Batalionów Chłopskich, a obszarowi temu nadano nazwę Republiki Pińczowskiej.

Zamek w Pińczowie powstał na miejscu wcześniejszego zamku lub grodu z końca XIII w., o którym niewiele wiadomo. Pierwszy raz źródła pisane wspominają o Pińczowie w 1400 r. i wymieniają jeszcze tutejszy stary zamek. Z kronik Jana Długosza wiadomo zaś, że pomiędzy rokiem 1424 a 1428 biskup krakowski Zbigniew Oleśnicki kupił zamek wraz z należącymi do niego wsiami dla swojego brata Jana Głowacza. Wkrótce potem Oleśniccy przystąpili do rozbiórki starego zamku i budowy nowego, która zajęła ponoć 30 lat i była bardzo kosztowna.
Oleśniccy byli właścicielami Pińczowa do 1586 r., kiedy to przejęli go Myszkowscy, a w 1727 r. Wielkopolscy. Za panowania tych ostatnich zamek mocno podupadł, a w 1799 r. Franciszek Wielopolski nakazał rozbiórkę zamku, bowiem u podnóża wzniesienia, na którym stał zamek, Wielkopolscy mieli już nową rezydencję - pałac, który przetrwał do dziś.
 




Mapa Polski Targeo, mapa Pińczów, Pińczów na mapie Targeo